logo

Fahrenheit 451

Merhaba, ben Guy Montag. Uzun yıllardır süre gelen aile mesleğim olan itfaiyecilik ile uğraşırım. Her gün o alarm sesini duyduğumuzda, gelen adrese gider ve bulduğumuz her kitabı yakarız. Yakmak bir zevktir bizim için. Kulağa garip geliyor değil mi? Aslında uzun süreden beri gariplikler boy göstermeye başladı ancak insanoğlu olarak her türlü olaya alışabilme kabiliyetine sahibiz. Hepsini kanıksamaya başladık ve biri yüzümüze vurmadığı sürece gariplik olduğunu anlamadık. Benim dünyamda kimse birbirini önemsemiyor, herkes kendi hayatını yaşıyor. Kimse kimseye karşı bir sevgi kırıntısı beslemiyor. Asla okumuyor, asla sorgulamıyoruz. Çünkü bu uzun zaman önce yasaklandı, kimse farkına dahi varmadan... Tanımadığımız insanlarla evleniyor, neslimizin devamı için nefret ettiğimiz çocuklar dünyaya getiriyoruz. Canımız sıkıldığında sokaklarda saatte 180 km/sa hızla arabalarımızı sürerek eğleniyor veya bize sürekli ne yapmamız gerektiğini fısıldayan "duvarları" izliyoruz. Yalnız hissettiğimizde  "oturma odası aileleri"nin sesini açıyoruz, sessizlik istediğimizdeyse onları kapatıyoruz. Asla mutsuz olmuyoruz çünkü mutsuz olmanın ne olduğunu dahi bilmiyoruz. Bu şekilde hayatımızı sürdürüyoruz. Hikayem size tanıdık geldi mi? Evet ben Fahrenheit 451 kitabının baş karakteri Guy Montag. Bir süredir sizi gözlüyordum. Bizim laf anlatan "duvarlarımız" gibi sizin de akıl kutularınız var. Günün neredeyse tamamını küçük akıl kutularıyla uğraşarak geçiriyorsunuz. Akşam olup eve döndüğünüzde, ailenizle iki kelime konuştuktan sonra hep beraber büyük akıl kutusunun karşısına geçiyor ve saatlerce izliyorsunuz. Konuşmak zorunda kaldığınızda sadece beyninizi kullanıyorsunuz çünkü kalbinizden konuşmayı çoktan unutmuşsunuz. Bir olay olduğunda kendi tepkinizi ortaya koymadan önce "diğerleri"nin tepkisini öğreniyorsunuz ve çoğunluğa uyuyorsunuz. Kendi iradenizi her geçen gün kaybediyorsunuz. Hayat dediğiniz "kitabı" her geçen gün yaprak yaprak yakıyorsunuz, hem de farkında bile olmadan. Kimsenin kimseye tahammülünün kalmadığı sizin dünyanıza biraz huzur bulmaya gelmiştim. Ama gördüm ki sizin dünyanızın da benimkinden pek bir farkı yok. "Dünyanızın" "dünyama" dönüşümünü durdurmanız gerek...

Üst